Palestina: Het beloofde land?

Dit verhaal is de neerslag van een week reizen door Palestina en Israël met de NGO Palestina Solidariteit. De aanleiding van de trip was de Law-Train affaire, een samenwerking tussen onder meer de KU Leuven en de Israëlische politie, die op kritiek stuitte vanwege de martelpraktijken en oneerlijke processen waarvan de Israëlische politie beschuldigd wordt. Met een groep juristen en een prof van de KU Leuven gingen we ter plaatse kijken hoe het gesteld was met de rechten van de Palestijnen. We spraken met talrijke NGO's, activisten en slachtoffers van het regime. Dit is hun verhaal.

De muur loopt dwars door Palestijns gebied
en zorgt voor ellenlange wachtrijen aan de checkpoints

Israël-Palestina, geen conflict op deze wereld dat al zo lang aansleept en waarover al zoveel inkt heeft gevloeid. Geen conflict ook waarover zoveel misvattingen bestaan. Wandelend door de Palestijnse gebieden met een Palestijnse gids, wordt één ding echter al snel duidelijk: je bent hier in bezet gebied. Je ziet de muur, de checkpoints en overal wachttorens en Israëlisch leger of politie. Op de heuvels zie je de Israëlische kolonies, compleet met eigen wegen en bewaking, die dreigend uitkijken over de Palestijnse dorpen in de dalen.

‘Voor de veiligheid,’ beweren de Israëli’s. De Palestijnen voelen zich vooral onveilig. Stilaan raken ze echter gewend aan de vele controles waaraan ze worden onderworpen, de muur en de kolonies die hun bewegingsvrijheid sterk inperken. Ze raken zelfs gewend aan het buitensporige geweld van de Israëlische veiligheidsdiensten, het leven in vluchtelingenkampen, de nachtelijke raids en de aanhoudingen zonder enige vorm van proces. De meeste Palestijnen lijken hun hoofd afgewend te hebben van de politiek en de disfunctionele Palestijnse Autoriteit en proberen zo goed en zo kwaad als het gaat een normaal leven te leiden. Een aantal activisten blijft, schijnbaar tegen beter weten in, opkomen voor de rechten van de Palestijnen.

Palestijnse kinderen maken het vredesteken.
Zullen zij ooit echte vrede kennen?

We praten met verschillende slachtoffers van marteling (waaronder ook kinderen!), met activisten die jaren vastzaten zonder eerlijk proces en met boeren wiens land afgepakt werd door de staat om kolonies op te kunnen bouwen. Voor hen is het duidelijk: ‘De Israëlische politie wil tonen dat zij hier de baas zijn. Ze willen onze geesten breken,’ zegt Nadim, een 16-jarige jongen die al 6 keer is opgepakt geweest, dagenlang ondervraagd, gemarteld en amper toegang had tot een advocaat, laat staan zijn familie. ‘Voor de Palestijnen geldt de regel: schuldig tot het tegendeel bewezen,’ zegt Issa van Youth Against Settlements. ‘De soldaten zijn er om de kolonisten te beschermen, niet voor ons,’ voegt één van zijn collega’s toe. De Israëlische overheid manipuleert de wet en discrimineert systematisch de Palestijnen. ‘Ik denk niet dat ik dit werk lang kan volhouden. Het is zo frustrerend om in dit onrechtvaardige systeem te moeten werken,’ getuigt een Palestijnse advocate. ‘Als je het in de Knesset zou hebben over de rechten van Palestijnen, dan zouden ze gewoon niet begrijpen waarover je het hebt,’ vat Kobi, een kritische Israëlische professor, het samen.

Dit jaar viert de bezetting van de Palestijnse gebieden (Gaza, Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem) haar 50^ste verjaardag. De bezetting, net als de immer voortgaande kolonisatie en de bouw van de muur, zijn in strijd met het internationaal recht en werden al vele malen veroordeeld door de Verenigde Naties. De internationale gemeenschap, de VS op kop, laat vanwege ‘strategische belangen in de regio’ na van hier scherp op te reageren. De ene activist na de andere heeft telkense dezelfde boodschap voor ons: ‘Getuig van wat er hier gebeurt. Maak de mensen bewust van het onrecht dat de Palestijnen dag in dag uit wordt aangedaan. Zonder tussenkomst van de internationale gemeenschap zal er niets aan onze situatie veranderen.’ Het recht belooft de Palestijnen een land, maar schijnbaar hebben de Israëli God aan hun kant…